Πολίτες Θράκης

Το μέλος της κίνησης “Ανοχή = Συνενοχή” Νεκτάριος Δαπέργολας μιλά στην δημοσιογράφο Αμαλία Γαρυφαλλίδου και στην εκπομπή “Τέρμα Κοσμίου” της ΕΡΑ Κομοτηνής.

Παρακολουθήστε το απόσπασμα από την εκπομπή:

Η καθημερινή εφημερίδα “Ελεύθερη Θράκη” αναφέρθηκε στην κίνησή μας με δημοσίευμά της.

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού R Channel Θράκης και στην παρουσιάστρια Βάσω Θεολόγη μίλησε ο Νεκτάριος Δαπέργολας για την κίνηση πολιτών κατά της κομματοκρατίας και της διαφθοράς “Ανοχή = Συνενοχή”.

Δείτε το απόσπασμα από το δελτίο ειδήσεων:

Πολύ μεγάλη επιτυχία σημείωσε η εκδήλωση που διοργάνωσε ο πολιτιστικός σύλλογος και το περιοδικό «Eνδοχώρα» στη Θεσσαλονίκη, την Kυριακή που μας πέρασε, για να τιμήσουν τη δασκάλα Xαρά Nικοπούλου και τον σύζυγό της Hλία Eλευθεριάδη, για τη σπουδαία εθνική προσφορά τους στο Mεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου…

Περισσότερα στο δημοσίευμα της εφημερίδας “Ο Χρόνος”:

http://www.xronos.gr/agenda/detail.php?ID=43086

Μαθαίνουμε ότι ο εισαγγελέας Ξάνθης παραπέμπει όλους τους διδάσκοντες στην Αρχιτεκτονική Ξάνθης για ψευδή δήλωση μόνιμης κατοικίας (δηλώνανε ότι μένουν εδώ, όπως προβλέπεται από τον νόμο, όμως όλοι είναι «ιπτάμενοι»).

Δεν ξέρουμε τι θα βγει, με την ευκαιρία θέλουμε να επισημάνουμε ότι καλά θα ήταν να μεριμνούσε το κράτος για τους καθηγητές της Νομικής Κομοτηνής, που οι καημένοι ζουν όλοι από χρόνια σε κοινόβιο. Παλιότερα όλοι οι ταλαίπωροι κοιμόντουσαν μέσα στη Σχολή (ναι, αφού δήλωναν διεύθυνση Παν. Τσαλδάρη 11!). Μετά, όσοι σταύρωσαν από κανένα φράγκο δήλωναν το Ξενία. Κι αργότερα τη βόλευαν σε 2-3 διαμερίσματα που είχε πάρει το ΔΠΘ από την ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ και εκεί – δέκα νομά σ’ ένα δωμά – άλλαζαν βάρδια στα δωμάτια, στο χωλ, στην τουαλέτα… Νομίζουμε ότι κάτι πρέπει να γίνει για το θέμα, τι λες κι εσύ Ευριπίδη;

Κ.Κ. («Αντιφωνητής», 16-11-08)

Τελικά η Δικαιοσύνη έκανε το καθήκον της. Στο Πενταµελές Εφετείο Ροδόπης δικάστηκε ξανά η υπόθεση του κλαµπ «Παριζιάνα» και η αλήθεια έλαµψε και πάλι µε βάση τις καταθέσεις κυρίως των δύο γενναίων κοριτσιών από τη Ρωσία. Το αποτέλεσµα ήταν να επιβεβαιωθούν οι 3 από τις 4 πρωτόδικες καταδίκες (αθωώθηκε ο πρώην πρόεδρος του δηµοτικού συµβουλίου Σαπών, θύµα προφανώς της όλης ιστορίας) και – το κυριότερο – εισέπραξε 18 µήνες φυλάκιση ο πρώην δηµαρχος Σαπών Ντίνος Χαριτόπουλος. Πρώτον για παράβαση καθήκοντος, αφού αποδείχτηκε από την διαδικασία* ότι παραπλάνησε το δηµοτικό συµβούλιο και δόθηκαν βεβαιώσεις µόνιµης κατοικίας σε αλλοδαπές (που εξεδίδοντο). Και δεύτερον για δωροληψία σε …είδος: λευκή σάρκα!

Δεν θα ξανασχοληθούµε µε το ζήτηµα, που όταν πρωτοδικάστηκε µόνον εµείς το είχαµε αναδείξει, φωτίζοντας µιά συνενοχή – συγκάλυψη που ακόµη δείχνει να διαρκεί. Θα περιµένουµε (µετά και την τελεσίδικη καταδίκη των αστυνοµικών για το ίδιο θέµα) και την επόµενη δίκη του πρώην δηµάρχου και φυσικά την αντίδραση του ΠαΣοΚ. Άραγε στις πόσες καταδίκες (ενδεικτικές για τη σύνολη πολιτική εικόνα του ανδρός;) παίρνει µπροστά εκείνη η θρυλούµενη «ευαισθησία» ενός πολιτικού οργανισµού; Μέχρι πότε θα κρύβονται κάποιοι – και πρώτος απ’ όλους ο κουµπάρος του καταδικασθέντος, Γιώργος Παπανδρέου – πίσω από το δάχτυλό τους και τη σιωπή των ΜΜΕ;

*  Παρότι ακούστηκαν µερικά εξωφρενικά, όπως οι …εθνικοί λόγοι ενίσχυσης του χριστιανικού στοιχείου δια των ρωσίδων!

«Αντιφωνητής», 16-1-08

H δίκη και η καταδίκη των συντακτών της εφημερίδας «Mιλέτ», Oμέρ Tζενγκίζ και Mπουντούρ Mπιλάλ, είναι πλέον ένα γεγονός, που δίνει κουράγιο σε όσους έτειναν να πιστέψουν ότι κάποιοι στην περιοχή της Θράκης βρίσκονταν υπεράνω της εφαρμογής των νόμων.

Eυτυχώς, η αυτεπάγγελτη δίωξη του εισαγγελέα Ξάνθης έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και αποκατέστησε το αίσθημα ασφάλειας που πρέπει να αισθάνεται ένας πολίτης μίας δημοκρατικής κοινωνίας.

Ήταν πραγματικά απίστευτα αυτά που έγραφαν επί σειρά τευχών οι παραπάνω κύριοι στην εφημερίδα τους. Mη σεβόμενοι το αυτονόητο δικαίωμα του κάθε πολίτη να ιδρύει και να συμμετέχει σε πολιτιστικούς και μορφωτικούς συλλόγους, με τα δημοσιεύματά τους στοχοποίησαν τα μέλη του συλλόγου Πομάκων νομού Ξάνθης, ονομάζοντάς τους «προδότες του έθνους και της πίστης, συνεργάτες του παρακράτους και των χειρότερων εχθρών του Iσλάμ, δηλαδή των ορθοδόξων χριστιανών (!), και σατανάδες με δυό πόδια». Προφανής επιδίωξή τους ήταν η περιθωριοποίηση των ανθρώπων αυτών στα χωριά τους και η άσκηση ψυχολογικής και σωματικής ακόμη βίας εναντίον τους, κάτι που υλοποιήθηκε σε σημαντικό βαθμό, όπως κατήγγειλαν με στοιχεία στη δίκη, τόσο ο πρόεδρος του Συλλόγου, Tαχήρ Kόντε, όσο και ο εκδότης της πομακικής εφημερίδας «Nατπρές», Σεμπαεδίν Kαραχότζα. Oι πιέσεις και η τρομοκρατία που ασκούνται σε βάρος των φιλήσυχων μουσουλμάνων Πομάκων συμπατριωτών μας είναι αφόρητες, όπως εξάλλου παραδέχθηκε και ένας εκ των μαρτύρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων, ο Xασάν Kούντζο.

Oι κατηγορούμενοι, ενώ συκοφαντούσαν ως συνεργάτες παρακρατικών τα θύματά τους, οι ίδιοι εμφανίστηκαν στο δικαστήριο με μάρτυρες τους δύο μουσουλμάνους βουλευτές της Θράκης, Xατζηοσμάν και Mάντατζη, τη νομαρχιακή σύμβουλο Kαραχασάν και τον επικεφαλής δημοτικής παράταξης για τον Δήμο Ξάνθης, X. Mπαντάκ!

Παρά την απίστευτης γελοιότητας εμφάνιση των μαρτύρων τους, τόσο αυτοί όσο και οι ίδιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν ότι έγινε «κακή μετάφραση» των κειμένων τους, ότι δεν έγινε καμμία εκφοβιστική πράξη ή βιαιοπραγίες «από πλευράς της μειονότητας», ακόμη δε ότι τα μέλη του Συλλόγου …αυτοστοχοποιήθηκαν (!), εξαιτίας της συχνής παρουσίας τους στην τηλεόραση (!!!). Aυτή μάλιστα την προβολή χρησιμοποίησαν για να δείξουν ότι το παρακράτος τούς βοηθάει, διαστρεβλώνοντας έτσι την σκληρή πραγματικότητα. Ότι δηλαδή, στα κανάλια δεν καλούνται οι Έλληνες Πομάκοι επειδή κάποιοι νέοι άνθρωποι έφτιαξαν έναν σύλλογο για να προβάλουν και να προστατέψουν την πολιτισμική τους κληρονομιά. Aυτό είναι αυτονόητο και δεν αποτελεί είδηση. Aυτό που είναι πράγματι είδηση, είναι το τί υφίστανται αυτοί οι άνθρωποι λόγω αυτού του τολμήματός τους, από το παρακράτος του τουρκικού καθεστώτος, που δείχνει να δρα ανενόχλητο μέσα στην ίδια την πατρίδα μας!

Mπορεί εν τέλει, η ποινή της 12μηνης φυλάκισης με τριετή αναστολή να ικανοποίησε το αίσθημα δικαίου όσων αγωνιούν και αγωνίζονται για το μέλλον αυτού του τόπου, αλλά σίγουρα η εικόνα της σεμνής παρουσίας των θαρραλέων Πομάκων, που περιστοιχίζονταν από μετρημένους φίλους και συμπαραστάτες, σε αντίθεση με την κραυγαλέα κινητοποίηση και παρουσία του συνόλου των εξτρεμιστικών στοιχείων στο πλευρό των κατηγορουμένων, μόνον προβληματισμό προκαλεί. Ίσως κάποτε, θα πρέπει να γίνει ορατή, με τρόπο που δεν θα επιδέχεται αμφισβήτηση, ότι τόσο οι χριστιανοί όσο και η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμάνων της Θράκης, ενδιαφέρεται για την ειρηνική συμβίωσή τους και την πρόοδο της ιδιαίτερης πατρίδας τους, στο ευρύτερο πλαίσιο της ανάπτυξης της Eλλάδος και ότι είναι αποφασισμένοι να απομονώσουν τους ταραχοποιούς και εξτρεμιστές. Ότι αυτοί αποτελούν την ήρεμη δύναμη διασφάλισης της νομιμότητας και του δικαίου στην περιοχή.

Tους άλλους τους είδαμε. Ήταν όλοι εκεί. 250 άτομα όλοι κι όλοι, με τις ταλαίπωρες γυναίκες και κόρες τους να κάθονται σαν γλάστρες καρτερικά πάνω από 7 ώρες που διήρκεσε η δίκη, χωρίς να καταλαβαίνουν τί ακριβώς γινόταν! Mε τα άβουλα καθοδηγούμενα ανθρωπάκια, που όταν τους ρωτούσαν οι δικαστές τί αισθάνονταν, αυτοί απαντούσαν δειλά: «Ό,τι όλη η μειονότητα».
Aς αναρωτηθούμε επιτέλους (και πρώτα απ’ όλους οι μουσουλμάνοι συμπατριώτες μας): Tέτοιους πολίτες θέλουμε στην πατρίδα μας; Δειλούς και φοβισμένους; Eξαρτημένους από την πρέζα του τουρκισμού που κάποιοι τους χορηγούν καθημερινά; Όντα που στερούνται του βασικού δικαιώματος κάθε ανθρώπου, κάθε λογικής ύπαρξης, της ελευθερίας της γνώμης και της άποψης;

Aν πιστεύουμε, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, ότι αυτή η εικόνα δεν τιμά ούτε την πατρίδα μας ούτε τους εαυτούς μας ως πολίτες και ως ανθρώπους, τότε η επιλογή μας είναι μονόδρομος: H κοινή πορεία, ο κοινός αγώνας, για το ξεδόντιασμα όλων αυτών που δεν σέβονται την αξιοπρέπειά μας. H περίπτωση των γενναίων Πομάκων συμπατριωτών μας ας αποτελέσει το φωτεινό παράδειγμα.

Γιάννης X. Kουριαννίδης («Αντιφωνητής», 1-11-08)

Θέλεις να αγιάσεις και δεν σ’ αφήνουν οι διαβόλοι. Αυτό ακριβώς πάθαµε µε την υπόθεση του Μεγάλου Δερείου, όπου προσπαθήσαµε να ρίξουµε τους τόνους, εφόσον τα πράγµατα πήγαιναν καλά για τα συµφέροντα του τόπου, όµως κάποιοι τοπικοί άρχοντες δεν πρόκειται να ησυχάσουν αν δεν διώξουν τη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου.

Έτσι, βρήκαν αφορµή την έλευση µερικών εθνικιστών από τη Λάρισα στην παρέλαση του Δερείου και την διανοµή φέιγ βολάν στα Λάβαρα κατά του τουρκικού Προξενείου και των προσκυνηµένων. Κατάφεραν να παρουσιάσουν την πρωτοβουλία ως «προσβλητικό µάθηµα πατριωτισµού» και «ακροδεξιά πρόκληση» και, κάνοντας την τρίχα τριχιά, βγήκαν στα ΜΜΕ και εκτόξευσαν απίστευτες µπούρδες και ψέµµατα.

Ο νοµάρχης Έβρου Ν. Ζαµπουνίδης το πήρε πολύ προσωπικά αυτό µε τους προδότες (λες και έχει τη µύγα!), που άλλωστε κανείς δεν το είπε, δήλωσε έκπληκτος που «η δασκάλα εκπροσωπεί το κράτος και κάνει πολιτική» και κάλεσε «τους Κολοκοτρωναίους να καθίσουν στ’ αυγά τους». Πού την είδε την πολιτική που ασκεί η δασκάλα δεν ξέρουµε, όµως ξέρουµε ότι δεν κινδυνεύουµε από τους Κολοκοτρωναίους µα από τους Νενέκους. Όσο για κείνους που «ζούνε µέρα νύχτα στο ποτάµι µε το όπλο στα χέρια», ας τα πει σε κανέναν χάµουτζη, µην τα λέει σε µας που ξέρουµε τι πίπες είναι. Ο βουλευτής Έβρου Γ. Ντόλιος έριξε την ευθύνη για τα «απαράδεκτα γεγονότα» στην Κυβέρνηση (καµµία έκπληξη…) και δήλωσε ότι «στην περιοχή µας δεν θα τους ανεχτούµε, να µην τολµήσουν να ξαναπατήσουν»! Σιγά βρε Γιώργο, λίγη κράτη! Τι το φοβερό έγινε δηλαδή µε τα φέιγ βολάν; Δεν είδα να προσβάλεσαι µε τις διαδηλώσεις «κατά των παρελάσεων και του µιλιταρισµού», όλοι θα έχουν φωνή εκτός από τους εθνικιστές; Όσο για τον Πουλιλιό τι να πούµε; Ο άνθρωπος χρήζει παρακολούθησης από ειδικούς. Πέρα από το ψυχοπαθολογικό του µένος κατά της δασκάλας και το γνωστό παραληρηµατικό ύφος των δηλώσεών του, κατάπιε κι άλλο ένα φαρµάκι µε την άρνηση της ΤΕΔΚ Έβρου (συνεδρίασε στις 30/10 στα Λάβαρα και τον ψιλοέκλασε) να υιοθετήσει το ψήφισµα που πρότεινε. Δεν θα µας απασχολήσει παραπάνω, έχουµε γράψει κι άλλες φορές για το άτοµο του και δεν θα του αφιερώσουµε άλλες σελίδες µας (εκτός κι αν…). Είχαµε σκοπό να γράψουµε και για την ανακοίνωση του Συνασπισµου Έβρου, που ζητάει την αποµάκρυνση της Χαράς (!), όµως είδαµε τον απερίγραπτο γραµµατέα του στο ΔΕΛΤΑ και όλα εξηγήθηκαν…

Ευτυχώς βγήκε κι ένα επώνυµο κειµενο συµπαράστασης προς τη Χαρά, πραγµατικά συγκινητικό, από 7 συναδέλφους στο σχολείο της: «Ως συνάδελφοι και συνεργάτες µε την Κυρία Χαρά Νικοπούλου, όπου το κυρία εµπεριέχει όλη τη σηµασία της λέξης και όχι απλά την έννοια της εκπαιδευτικού, νιώθουµε την ανάγκη να δηλώσουµε απερίφραστα τη συµπαράστασή µας στο εκπαιδευτικό έργο που συντελεί (…) Τα τελευταία δύο χρόνια έχουµε γίνει µάρτυρες γεγονότων που µας κάνουν να στεκόµαστε στο πλευρό της. Για πολλούς από µας αποτελεί παράδειγµα προς µίµηση (…) Εκφράζουµε τον θαυµασµό µας για τη µεγάλη υποµονή και επιµονή που δείχνει, παρά τον πόλεµο που δέχεται. Επανειλληµµένα διαπιστώνουµε τις αρνητικές καταστάσεις και τις δυσκολίες που αντιµετωπίζει καθηµερινά η Κυρία Χαρά Νικοπούλου, παρ’ όλα αυτά  όµως δεν παραµελεί ούτε στο ελάχιστο το εκπαιδευτικό της έργο και τα αφήνει όλα αυτά έξω από τις σχολικές τάξεις. Κανένας άλλος δεν µπορεί να γνωρίζει καλύτερα από εµάς τι συµβαίνει στο σχολείο µας. Εµεις βιώσαµε τα γεγονότα και γνωρίσαµε µέσα από την καθηµερινή µας επαφή την Κυρία Χαρά Νικοπούλου, τη δική µας Χαρά, πρώτα απ’ όλα σαν άνθρωπο και στη συνέχεια σαν εκπαιδευτικό, γι’ αυτό την εκτιµούµε βαθύτατα και τη στηρίζουµε απόλυτα.»

Έχουµε χρείαν άλλων µαρτύρων;

Κ.Κ. («Αντιφωνητής», 1-11-08)

Τι το ‘θελε το ταξίδι στον Έβρο ο ΥΠΕΧΩΔΕς; Πάνω που περιηγείτο στο δάσος της Δαδιάς Σουφλίου λιποθύµησε και µεταφέρθηκε στο Πανεπιστηµιακό Νοσοκοµείο της Αλεξανδρούπολης. Και ναι µεν την λιποθυµία µπορεί κανείς να την προσπεράσει και δίχως προβλήµατα, όµως από τους καθηγητές – γιατρούς της Αλεξανδρούπολης πώς να γλυτώσεις; Τέλος πάντων, γερή κράση ο Σαρακατσάνος, συνήλθε γρήγορα και απέφυγε τα χειρότερα…

Ποιά ήταν όµως η αιτία της λιγοθυµίας; Συµφωνα µε απολύτως εξακριβωµένες πληροφορίες µας, οι ιατρικές εκτιµήσεις έχουν διχαστεί. Οι µισοί από τους θεράποντες πιστεύουν ότι ο υπουργός έπαθε υπεροξυγόνωση, καθώς µετά τη χρόνια διαµονή του στην Αθήνα για πρώτη φορά εκτέθηκε σε χώρο δίχως µόλυνση, ρύπους, σωµατίδια κτλ. Ε, το σοκ δεν το άντεξε ο οργανισµος του, παρότι το σαρακατσάνικο αίµα στις φλέβες άρχισε να ανακαλεί στάνες, κονάκια και τσελιγκάτα. Οι υπόλοιποι µισοί γιατροί πιστεύουν ότι ο υπουργός απλώς σοκαρίστηκε από το γεγονός ότι όλη εκείνη η έκταση που αγνάντευε, χιλιάδες στρέµµατα δάσους, έµενε αναξιοποίητη. Ούτε ένας οικισµός, µιά βίλα, ένα αυθαίρετο, µιά νότα τσιµέντου βρε αδερφέ! Πράσινο, πράσινο, πράσινο… Που ζούµε, το κέρατό µου, στην ιουράσια περίοδο; Πόσο µπορεί να τ’ αντέξει η συνείδηση ενός Έλληνα ΥΠΕΧΩΔΕ; Σε µιά ψυχοσωµατική αντιδραστική εκδήλωση λοιπόν, πάρτον κάτω.

Ό,τι και να ισχύει, ας είναι περαστικά.

Κ.Κ. («Αντιφωνητής», 1-11-08)